Po południu 15 czerwca batalion

„Po południu 15 czerwca batalion przekroczył Sekwanę. Tuż przed wieczorem na postoju przykra niespodzianka. Szanowany i lubiany przez żołnierzy dotychczasowy dowódca, major Gliński, został zdjęty ze stanowiska. Jego miejsce zajął przebywający przy sztabie brygady dowódca praktycznie nie istniejącego, jak wiadomo, 1 pułku czołgów, podpułkownik Tadeusz Majewski.
Jeden z zaprzyjaźnionych ze mną oficerów sztabu przyniósł wiadomość, że przyczyną tej zaskakującej decyzji była ocena położenia i poglądy wypowiadane przez majora na odprawie. Upierał się podobno, aby czym prędzej na własną rękę odskoczyć forsownymi marszami do portów francuskich i ewakuować jak najwięcej żołnierzy do Anglii. Jeśli istotnie tak było, to późniejsze wydarzenia potwierdziły, że miał całkowitą rację.
Ale dowódca brygady inaczej widział sytuację. W konsekwencji więc miast rwać pełną mocą silników w kierunku Loary i próbować szczęścia, zanim Niemcy na dobre zacisną pętlę okrążenia, brygada przemaszerowała do lasów opodal Chaource, podporządkowując się dowódcy francuskiej 42 dywizji piechoty napotkanej przypadkiem o świcie.
Otrzymaliśmy rozkaz, aby jako straż przednia uchwycić z marszu miasto Montbard oraz znajdujący się tam most na Kanale Burgundzkim i zapewnić wszystkim oddziałom bezpieczną przeprawę. Nasze działanie miały wesprzeć oddziały dywizji.“(1)